KARALAMA DEFTERİM

SEVGİ HERŞEYİN ÜSTESİNDEN GELİR

04/07/2018

Merhaba sevgili okurlar,

Bugün size minik ev arkadaşım ile beraber bir yazı hazırlamak istedik. Minik ev arkadaşım dediysem, boyut olarak minik ama size tüm dünyasını verebilecek kadar kocaman kalpli Papyon’dan söz edeyim yazımın başında…

Papyon, 2 yaşında, erkek bir Yorkshire Terrier. Şimdi aklınızdan soru işaretleri geçiyor olabilir:
-Cins köpek, kesin satın almıştır.
-Parayla alınan hayvanlara karşıyız, sen nasıl olmazsın?
-Petshoplara para kazandırmak suçtur, nasıl böyle birşeye alet olursun?

Papyon’u ücretsiz sahiplendim! Başta bunu belirtmek isterim. Kendisi 8 aylıkken, ismini vermeyeceğim bir dükkanda tek başına, bir oradan bir buraya koştururken annemin gözüne çarpıyor. Zayıf, çelimsiz, pire torbası hali ile geceleri dükkana kapatılıyor, karanlıkta yalnız kalıyor, sabah da yol ortasında dolanıyormuş o sıralar. Bir öğle tatilimde cep telefonuma gelen mesaj sayesinde görüyorum kendisini. O zaman bir ismi yok, Tarçın, Biber neyse o şekilde çağrıyorlarmış.
Annemin mesajına “Akşam üstü gidelim, bir bakalım. Bir gece bende kalsın, alışırsak birbirimize; ertesi gün adamla konuşuruz.” diyorum.

İş çıkışı dükkana  doğru yola çıkıyorum.
İçeri giriyorum, bir tabureye oturtuluyorum ve adamın müşterilerle konuşması bitsin diye boş boş etrafıma bakıyorum. Birden bir hareket oluyor, kucağıma birşey zıplıyor ve suratımı yalamaya başlıyor. Nasıl hareketli, nasıl heyecanlı size anlatamam. (Hoş şu anda o anı yaşıyorum size yazarken o ayrı. Ve sarılıyorum O’na…) O anda “Bir gece bende kalsın, alışırsak birbirimize….” ile başlayan cümlemi unutuyor, annemin gözlerinin içine bakıp; “Ne yapalım edelim, bunu burada alalım çıkaralım.” diyorum. Çünkü çok kötü kokuyor, pireler resmen gözümün önünde zıplıyor, elim kadar küçük, ben O’na sarıldıkça başka biri dükkana girince o kişiden korkuyor… (Dahasını hayal gücünüze bırakıyorum.)
O’nu kucağımıza alıyoruz ve hemen veterinere gidiyoruz. İlk aşılar, temizlik seansları, pirelerden kurtulma işlemleri birkaç gün sürüyor ama karanlıkta uyuyamaması, insanlardan korkması gibi travmalarını atlatmak tam 2 yılımızı alıyor…

Ara sokakta bir dükkanda karşımıza çıkan, arabaya atlayıp veterinere giderken isminin Papyon olmasına karar verdiğimiz, evde O’ndan önce yaşayan 2 kedi ile kardeş gibi geçinmeyi öğrenen, hayır denildiğinde o anda bulunduğu yere korkudan tuvaletini yapan köpeğimiz, tüm travmalarını bize güvenerek aştı. Şimdi sosyal, hiçbirşeyden korkmayan, her canlı ile anlaşabilen bir ev arkadaşım var.

Satın almayın, sahiplenin.
Tüm canlılara  sevginizi en içten şekilde göstermeye çalışın.
Çünkü sevgi tüm olumsuzlukları ortadan kaldırır; her şeyin üstesinden gelir…

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply